X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

تحصیل در رشته طراحی لباس

جمعه 22 تیر 1397 19:06 نویسنده: شیرین چاپ
یک دوست خوب برای یک دوست دیگرش از من در این مورد سئوال کرده است. صد البته که به قول یکی از شخصیت های "هرژه" دوستان ِ دوستان ما، دوستان ما هستند! پیش خودم فکر کردم چند خطی در این مورد عمومی بنویسم بلکه مورد استفاده کسان دیگری هم باشد.
اول از همه رعایت شرط انصاف حکم می کند که اعلام و تاکید کنم برای آنها که برای اول اینجا را می خوانند، که رشته تحصیلی من هیچوقت حتی نزدیک به دنیای هنر و طراحی هم نبوده است. پس اطلاعاتی که برای تان می نویسم در حد کسی ست که از روی سفارش روی گوگل جستجو کرده و صفحاتی را خوانده و آدمی مطلع که برنامه های مد و اینها را هر از گاهی دنبال می کند و صحبت های استلیسیت های مهم را گوش کرده است. یادتان باشد که اطلاعات دقیق و جزیی را فقط می توانید از کسانی بگیرید که اینکاره هستند.

نکته اولی که برای هر کسی که قصد مهاجرت دارد می گویم - جدای از منظور سفرش که تحصیل باشد یا اشتغال - اهمیت یادگیری زبان است. هر جایی که قرار است بروید حتما زبانش را یاد بگیرید. یادتان باشد کسی که توی مملکت خودش و در راحتی نسبی زندگی اش، امنیت عاطفی اش، امنیت شغلی اش و ... حال و جربزه کلاس زبان رفتن را ندارد بهتر است کلا فکر مهاجرت را فراموش کند! مهاجرت آنقدر شما را در موقعیت های سخت و دشوار می گذارد که در حسرت روزهای کلاس زبان رفتن تان و راحتی اش ضجه خواهید زد. پس اگر اینکاره نیستید خودتان را از همان اول آزار ندهید و پولتان را هم حرام نکنید.
یادگیری زبان چرا مهم است؟ شما وقتی پا به کشور مقصد می گذارید دیگر برای یادگیری دیر است. در نهایت بتوانید تکمیلش کنید و دایره لغاتتان را وسیع کنید. شما وارد یک کشور دیگر می شوید و در بدو ورود باید بتوانید کارهای قانونی مربوط به اقامت، بیمه، مدرسه/دانشگاه/کار را انجام بدهید. در وحله بعدی مهارت در زبان اثرش را در تعیین سطح معاشرت هایتان می گذارد. اگر دنبال معاشرت با کسانی هستید که سرشان به تنشان می ارزد لاجرم نیازمند توانمندی در سخنوری هستید. برای کار و تحصیل در رشته و زمینه هایی که برقراری ارتباط کلامی مهم است معمولا خارجی ها موفقیت چندانی ندارند. مثل تدریس، وکالت، روانشناسی، روان درمانی، مشاوره و مشابهش. 
اگر علاقمند به استیلیست و طراح لباس شدن هستید سعی کنید حتما خیاطی یاد بگیرید. استیلیست های بزرگ که در تاریخ باقی می مانند مثل جورجو آرمانی، دولچه اند گابّانا، ولنتینو و ... خیاط های درجه یک هم هستند. کسانی که برش زدن پارچه را می دانند و نحوه دوخت را می شناسند. من اگر به شخصه قرار باشد به عقب برگردم و اگر چشم ها و سویشان اجازه ام می دادند حتما وقتی می آمدم به ایتالیا در یک مدرسه خیاطی خوب نامنویسی می کردم. در این مدارس هم خیاطی حرفه ای را یاد می گیرید، هم امکان نزدیک شدن به دنیای مد را خواهید داشت و هم در عین کار کردن و خرج خود را درآوردن به پیچ و خم و چند و چون دنیای پیچیده صنعت مد آشنا می شوید. برخی مدارس دوره های تئوری هم دارند برای یادگیری آنچه که یک طراح لباس لازم است بداند.
بعد اقتصادی ماجرا را فراموش نکنید: برای ورود به دنیای مد یا باید به میلان بروید یا پاریس. هر دو شهرهای خیلی گرانی هستند. برای اجاره یک دخمه تنگ و تاریک کلی پول باید بدهید. برای هزینه زندگی چیزی حدود هشتصد تا هزار یورو در ماه در نظر بگیرید. هزینه های تحصیل و آموزش را جدا حساب کنید. 
اگر ساکن تهران هستید یادگیری زبان ایتالیایی را در مدرسه سفارت توصیه می کنم. می تواند فرصت خوبی باشد این پوت های خوبی بگیرید و شاید تماس های مفیدی با مدارس و موسسه های تخصصی مد و طراحی. 
یک توصیه به تمام آنها که قصد مهاجرت دارند اینست: واقع بین باشید! در مورد مهارت ها و قابلیت های خودتان خواب و خیال نبینید. کمی جنم و جربزه خودتان را پیش خودتان و وجدانتان سبک سنگین کنید: تا بحال تنها زندگی کرده اید؟ طولانی ترین مدتی که توانسته اید مستقل خودتان را اداره کنید چقدر بوده است؟ وقتی دچار مشکل/شکست می شوید اولین کاری که می کنید چیست: ساختن یک داستان پر از آب چشم برای تعریف کردنش برای دیگران و دریافت همدلی یا مشت کردن دستها و فکر کردن به اینکه حالا الان باید چکار بکنید.
در ادامه همان تم واقع بین بودن: یادتان باشد دنیای مد پر است از آدمهای با استعدادی که خودشان را تکه پاره می کنند و در حال تلاشند که کسی بشوند. هیچکس منتظر نیست من و شما از راه برسیم و استعداد و تلنتمان همه را کور کند. نمی دانم منظورم را خوب می گویم یا نه. اشاره ام به همان کوتاه شاشیدن است. برای کسی شدن فقط باید کار و تلاش مداوم و زیاد کرد، هیچکس منتظر نیست من و تو از راه برسیم تا روی دست ببردمان. پس سر را پایین می اندازیم و کار می کنیم و یاد می گیریم و باز هم کار می کنیم و یاد میگیریم و در همین حین که بارها و بارها زمین می خوریم از جا بلند می شویم که باز هم کار کنیم و باز هم یاد بگیریم.
این راه هیچوقت توقفی ندارد!

پی نوشت. مدارس مد و طراحی و خیاطی را با جستجوی کلمات کلیدی راحت می توانید پیدا کنید. بهتر است هر علاقمندی خودش جستجو کند و خودش همه موارد را بخواند و بر حسب علاقمندی های خودش تصمیم بگیرد. من بعنوان مثال دو تا آدرس می گذارم که کم و بیش ایده ای پیدا کنید:

نظرات (2)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل (پنهان میماند) :
وب/وبلاگ :
متن نظر :
سلام.نمیدونم چرا آدم ها فکر میکنن بدون یادگرفتن خیاطی میتونن طراح لباس بشن.لازم نیست خیاط عالی باشن ول باید بتونن طرح های خودشون رو پیاده کنن.البته باید طراحی با مدادشون هم خوب باشه.البته شاید برنامه هایی باشه که این کارو انجام بده‌ولی به نظرم طراحی با دست مهمه.
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام سهیلا خانم
مشکل یک جایی شروع شد در سالها قبل وقتی مردم شروع کردند به در نظر گرفتن کار دست، یک کار سطح پایین. آنوقت آدمهایی که فقط حرف میزنند و به قول معروف تقسیم کردن غذای دو تا خر از دستشان بر نمی آید شدند مهم و متشخص. درد کشور ما - یکی از دردهایش - از همین ارزش گذاریهای غلط شروع شد.
جاهای دیگر دنیا داشتن دستهای ماهر و داشتن پشتکار نه تنها کسر شان نیست که مایه تفاخره.
خدای من!
باورم نمیشه که اینهمه وقت گذاشتی!
ازت ممنونم خانم گل

چیزی که برام جالبتر از هر چیزی بود، تذکر در موردایی بود که معمولآ اول کار بهش فکر نمی کنیم ولی خیلی مهم اند.
نوشته هات در مورد اطلاع دادن هم خیلی مسئولانه هست و هم خیلی دقیق و روشن و رک
باز هم سپاس
امتیاز: 0 0
پاسخ:
اختیار داری نسرین جان. کاری نکردم. متاسفانه اطلاعات تخصصی ام ناچیزند در این زمینه. امیدوارم بتونند برای دوستانت حداقل نقطه شروع باشند برای اتخاذ تصمیم.