X
تبلیغات
رایتل

قانون بقای "میل به همنوع کشی جانور دو پا"

یکشنبه 14 خرداد 1396 20:36 نویسنده: شیرین چاپ

ماها فکر می کنیم خونخوارترین آدم ها در گذشته کهن بوده اند: آنها که دانشمندان را زنده زنده می سوزاندند، آنها که دیگر اندیشان را می کشتند، آنها که به جرم های ابلهانه به سیبری تبعید می شدند، آنها به جرم یهودی زاده شدن داخل کوره ریخته می شدند، آنها که به جرم معلولیت جسمی همراه آن قبلی ها داخل کوره می رفتند و یا سوژه مطالعات آزمایشگاه های محققان می شدند و به مقام شامخ موش آزمایشگاهی ارتقا می یافتند. هر چه باشد مدال شهید راه علم به گردن آویختن چند درجه بهتر از سوختن و خاکستر بود. آنها که مخالفانشان را گردن می زدند، آنها که به ضرب و زور جنگهای صلیبی مردمان را تغییر دین می دادند، آنها که ... 

میل به همنوع کشی در ما جانواران دو پا عین انرژی و اشکال مختلفش هرگز از بین نمی رود، فقط از شکلی به شکل دیگر در می آید. به همین دلیل ساده و بدیهی هرگز از انگشت به دهان ماندن از اینهمه خونریزی در گوشه و کنار دنیا دست برنخواهیم داشت. یک زمانی بدترین چیزی که ممکن بود از کسی سر بزند این بود که یک یونیفورم پوش یک نوزاد را فقط بخاطر اینکه ننه و بابایش یهودی هستند از پا بگیرد، توی هوا تاب بدهد و بکوبد به دیوار تا متلاشی شود. امروز بدترین چیزی که تصور می کنیم اینست که آدم وقتی در مراسم تشییع جنازه عزیزش است، عزیزی که در یک عملیات دیوانه وار کامیکازه کشته شده، با همت و تلاش یک کامیکازه دیگر منفجر شود و به عزیزش بپیوندد.

خلاصه که کدام هدف عالی، کدام تعالی بشری، کدام نفس الهی ... چه کشکی چه پشمی ... مخوف ترین اتفاقات روی زمین و مگوترین جنایات جانور دو پا آنهایی هستند که هنوز اتفاق نیفتاده اند و در شرف وقوع هستند.

پی نوشت. بد است توی یک وجب نوشته اینهمه غلط ویرایشی باشد. پوزش می خواهم اما حوصله اصلاح ندارم. تمام امروزم را با دو تا گربه قشنگ و ملوس گذرانده ام و هنوز غمباد دارم که چرا گونه ما جانوران دو پا بین همه جانوران اینقدر پوفیوز و زشت و ناسور است؟!