X
تبلیغات
رایتل

زبان درازی که من باشم ...

جمعه 12 خرداد 1396 08:16 نویسنده: شیرین چاپ

امروز سالگرد جمهوری شدن ایتالیاست و تعطیل رسمی. دیروز موقع خداحافظی از رییسم و همکاران گفتم روز جمهوری همه تان مبارک هر چند من سلطنت را ترجیح می دهم. یکدفعه دیدم رییسم قیافه اش عوض شد و لبهایش را گزید. همان مدلی که مامان ها وقتی بچه شان حرف بدی می زند لب می گزند. بعد دید که من بچه اش نیستم و بچه سال هم نیستم فقط یک زن زبان درازم که آن چیزی را که فکر می کند به زبان می آورد پس فورا لبخندی زد و گفت نه باور کن جمهوری خیلی بهتر است، حالا سلطنت پرسیا را نمی دانم ولی سلطنت ایتالیا اصلا چیز خوبی نبود. خندیدم و گفتم فکر نمی کنم با این جمهوری ها که ما الان داریم واقعا اصول یک جمهوری برقرار باشد. یعنی واقعا فکر می کنید پرستیژ بچه و نوه و نتیجه بودن "فلانی" و داشتن "فلان اسم فامیل" الان وجود ندارد؟ حالا دوست داریم دلمان خوش باشد که اسم چنین کارنوالی* بجای سلطنت، جمهوری ست حرف دیگری ست!


* کارنوال البته فقط برای بعضی ها. برای من و شمای "مردم معمولی" جا برای تفریح و رژه رفتن نیست. خاکی پیدا کنیم و برای زندگی سرمان را گلی بگیریم کلی هم عالیست!


این مطلب خوب را در بلاگ ویولت عزیز خواندم و پسندیدم.